|
امروز خورشید درخشانتر است و آسمان آبیتر نسیم زندگی را به پرواز میکشد و پرنده آواز جدید میسراید امروز بهاری دیگر است در روز تولد مهربانترین در میلاد کسی که چشمانم با حضورش بارانی است امروز را شادتر خواهم بود و دلم را به میهمانی آسمان خواهم برد جشنی برای میلادت بر پا خواهم کرد تمامی گلها و سبزهها در میهمانی ما خواهند سرود ای مهربانترین روزهای زندگی هر روز گوارا باد میلادت مبارک
برای رسیدن به تو
دل سپردن از برای زندگی کردن "چه زیبا ست! گاه تلخ و گاه شیرین"گاه چشم انداز رویاست دل سپردن ها چه آسان" دل بریدن ها چه سختست! عاشقی و بی قراری" جان خریدن ها چه سختست! نازنینم در پناهت" در وجود پر زآهت در میان دست گرمت" پاکی قلب چون ماهت برگ ریزان خزانم را به خاموشی سپردم فصل سرد غصه هایم را به خاموشی سپردم تو همیشه در سکوتم از نوای عشق گفتی از وجود مهربانت" نامه های عشق گفتی پس چه شد آن مهربانی"آن وفای زندگانی؟ آن همه مهرو محبت"آن بهارجاودانی؟
بیا عشق را غرق معنا کنیم غم لاله ها را تماشا کنیم بیا پا به پای مسا فران خیال رو به میعادگاه رویا کنیم بیا در فصل کوچ پرستوها همراه آنان سفر به فردا کنیم بیا در نگاه آبها وآیینه ها باز مضمون تازه پیدا کنیم بیا بازدر انتظار دیدار هم بیشه ی نو را تماشا کنیم بیا همچو گل عاشق نور شویم شب و روز رابا هم آشنا کنیم بیا با خدا صمیمی شویم ازاو بازغزل تمنا کنیم
سال نو را به همه دوستان خوبم تبریک عرض می کنم.
دل گمراه من چه خواهد کرد با بهاری که می رسد از راه ؟ با نیازی که رنگ می گیرد در تن شاخه های خشک وسیاه؟ دل گمراه من چه خواهد کرد با نسیمی که می تراود از آن بوی عشق کبوتر وحشی نفس عطرهای سرگردان لب من از ترانه می سوزد سینه ام عاشقانه می سوزد پوستم می شکافد از هیجان پیکرم از جوانه می سوزد هر زمان موج می زنم در خویش می روم"می روم به جایی دور بوته گر گرفته خورشید سر راهم نشسته در تب دور من زشرم شکوفه لبریزم یارمن کیست"ای بهار سپید؟ گر نبوسد در این بهارمرا یار من نیست" ای بهار سپید دشت بی تاب شبنم آلوده چه کسی را به خویش می خواند؟ سبزه ها" لحظه ای خموش "خموش آن که یار منست میداند! آسمان می دود زخویش برون دیگر او در جهان نمی گنجد آه"گویی که اینهمه آبی در دل آسمان نمی گنجد در بهار" او ز یاد خواهد برد سردی و ظلمت زمستان را می نهد روی گیسوانم باز تاج گلپونه های سوزان را ای بهار" ای بهار افسونگر! من سراپا خیال او شده ام در جنون تو رفته ام از خویش شعرو فریاد و آرزو شده ام می خزم همچو مار تبداری برعلفهای خیس تازه ی سرد آه با این خروش واین طغیان دل گمراه من چه خواهد کرد؟ ( زنده یاد فروغ فرخ زاد)
اینک از هر زمان به تو نزدیکترم به تو و احساسی که به زیبایی ماه است و به آرامش خواب
رویای من
تو گل سرخ منی تو گل یاسمنی تو چنان شبنم پاک سحری ؟ نه از آن پاکتری تو بهاری ؟ نه بهاران از توست از تو می گیرد وام هر بهار اینهمه زیبایی را هوس باغ و بهارانم نیست ای بهین باغ و بهارانم تو سبزی چشم تو دریای خیال پلک بگشا که به چشمان تو دریابم باز مزرع سبز تمنایم را ای تو چشمانت سبز در من این سبزی هذیان از توست زندگی از تو و مرگم از توست تو گل سرخ منی
|
About
تقدیم به همسرم
Home
|
